۱۳۹۰ مرداد ۹, یکشنبه

بعضیها حد و مرزی برای پررو بودن ندارند،یک نفر بود که سه سال پیش به مبلغی پول نیاز داشت و بهش قرض دادم،بعد از مدتی که ازش خواستم پول رو پس بده،کلن رفت گم شد و منم بی خیال پول شدم و خودم رو مقصر دونستم که کمکش کردم،بعد ازسه سال یک ایمیل از طرفش آمده ،محتوای ایمیل مهم نیست چون مشابهش روزی چند بار فوروارد میشه،کلن اینقدر عصبانی بودم که ایمیلو نخوندم،فقط دوست داشتم خر خره ی فرستنده رو پاره کنم،نه به خاطر پول،به خاطر بیشرف بودنش.

هیچ نظری موجود نیست: