حمله ی ناجوانمردانه ی مرگ

همیشه دادن خبر فوت کسی به دوستان و آشنایان برام سخته.نمی دونم چطوری باید شروع کنم.چطور طرف رو آماده کنم.اصلن چی بگم.واقعیت اینه که این یکی که رفت خیلی جوان بود.24 ساله.برادر دوستم بود.علتش ایست قلبی بود،البته وقتی خواب بود.یعنی اولین چیزی که مادر دوستم 5 صبح میبینه،پسر مرحومش بوده.اوج فاجعه این بود که فروردین امسال هم پدر خانواده فوت شده بود.در یکسال دوعزیز رو از دست دادن،خیلی غم انگیزه.تسلی ناپذیره.2 سال پیش هم مادر و خواهرش تصادف کرده بودند.خواهرش از دنیا می رود و مادرش هنوز بدنی در آمیخته با زخم و جراحی و درد و البته حالا قلبی در هم فشرده دارد.