دیروز صبح مادرم بهم گفت که با پدرم می رن سفر.خوبه که ما بچه ها با همیم.البته زیاد هم بچه نیستیم.اما حس خوبیه که مدتی میشه هر جور که دلمون می خواد زندگی کنیم.یعنی زندگی ساده و بدون مراعات کردن.از اینکه مجبور نباشیم دائم اخبار ببینیم یا سریالهایی که مادرم دوست داره،تظاهر نکردن به خوشحالی و....

کلن بعد از مدتها حس خوبیه.ما، پارتی و مهمانی راه نمی اندازیم.فقط از خلوت موجود لذت می بریم.