پرنده ی بی بال و پر
۱۳۸۹ مهر ۲۴, شنبه
به طرز احمقانه ای امید دارم که یک روز میای.نمیدونم کی یا چطور.اما این باعث میشه آروم بشم.حس کنم برای همیشه نرفتی.بر میگردی و همه ی چیزهایی که یک گوشه ی ذهنم گذاشتم و می دانم برای تو جالب هست رو برات تعریف می کنم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
پیام جدیدتر
پیام قدیمی تر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر