این روزها اینقدر ناراحتی و ناله اطرافم زیاد شده و حس و حال خودم افسرده هست که وقتی می شنوم یا می خوانم که کسی حس خوشبختی فراوان و خوشحالی داره،ناخودآگاه اشک می ریزم،البته اشک خوشحالی از اینکه هنوز بازمانده ای ازنسل آدمهای خوشبخت و خوشحال وجود داره و این خوشحالم می کنه.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر