1-بعضی آدمها خیلی تفلون هستند.هیچ جوری به دل آدم نمی چسبند.وای به روزی که مجبور باشم این آدمها رو تحمل کنم.اعصابمو خرد می کنند.در برخورد با این آدمها صبر و تحمل ندارم.
2- مقیاس سنجش اعصاب خراب نوشین تعداد فحشهایی است که در دقیقه میگه.معمولن حدود 3تا در دقیقه بوده. به زمین و زمان و همکار ومعشوق و پدر و مادرو...حالا تصورت از فحش هم ناسزاهای دخترانه شبیه آشغال عوضی نباشه.معمولن پدر و مادر و اندامهای تحتانی را مورد لطف قرار میده.چند وقته نگرانش شدم،کمتر فحش میده.این عجیبه.
3-مادر یکی از دانش آموزها اومده.من و الی خیلی وقته میشناسیمش.دبیر فیزیکه.اما ظاهر و رفتارش به دبیرها نمی خوره.میگه از دسته دختره خسته شده.اصلن درس نمی خونه.به همه کاری علاقه داره به جز درس.ظاهرن رقصیدنش عالیه .میگفت دختره دوست داره ازدواج کنه.(حدودن 13 ساله هست این دختر).به اینجا که رسید ،اکثر آدمهای توی دفتر گفتن خوب بذار ازدواج کنه!میگفت با پدرش همدست میشه و اونو اذیت میکنه.این مادر آدم نرمالی نبود.یعنی به نظرم خودش تا حدی مشکل داشت .تعریف می کرد که 1بار که با همسرش به خاطر دخترشون دعوا کرده،همسرش از خونه بیرونش میکنه.خلاصه 2 ساعتی ترتیب مخ ما رو دادوقبل از رفتن خانم دکتر که از قضا آنجا بود،براش 1 مقداری داروی اعصاب تجویز کرد و همون موقع براش نسخه هم نوشت.