همیشه روزها و ساعتهای قبل از سال نو رو از خودش بیشتر دوست دارم.این همه شور و انرژی در زمانهای دیگر دیده نمی شه.زمان دقیق شروع این حس بهاری رو نمی دونم .قبل از سال نو اشتیاق و شادی نابی هست که بعد از اون نیست.بعد از سال نو گاهی اوقات مجبورم به کسانی که از دیدنشون خوشحال نمی شم،لبخند بزنم و...مجبورم به سؤالهای همراه با کنجکاویشون در مورد خودم جواب بدهم و حوصله اینها رو ندارم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر