چند روزه که تو چند تا اداره ی دولتی کار دارم و حتمن روال کار ادارات دولتی رو می دانید که باعث فرسایش اعصاب ارباب رجوع می شود.اول هر صبح سعی کردم با روحیه عالی بروم دنبال کارها و هر جا که می روم خوش برخورد و با انرژی باشم.اما هر چقدر می گذشت حالم در اثر رفتار بعضی کارمندها به هم می خورد.چند تا قانون مهم هم وجود داره(البته مطمئن هستم که کارمندان بسیار خوب هم در ادارات پیدا می شوند،اینها مشاهدات من از جاهایی است که خودم رفته بودم.) :

وقت ناهار مهمترین ساعت روز هست که نباید هدر برود.حتی تا جایی که می شود،باید آن را طولانی تر کرد.

یک کارمند نباید کارهای مربوط به همکارانش رو انجام دهد.

یک کارمند نباید دهنش رو بیش از حد باز کند تا انرژی هدر برود.نمی دونم بهترین جواب هست.

یک کارمند تمام عقده های دوران زندگی رو می تواند سر ارباب رجوع خالی کند.

اگر یک کارمند اشتباه کرد،نباید اشتباهش رو قبول کند،باید تقصیر را به گردن خود ارباب رجوع بیندازد و یا اینکه قهر کند و ارباب رجوع را به امان خدا ول کند.

گفتن اینکه برو فردا بیا،من امروز وقت ندارم،نوعی کلاس گذاشتن است.

البته به نظرم تمام این برخوردها با میزان تحصیلات کارمند،نسبت معکوس دارد.

و بالاخره اینکه کارمندان رده پایین،برخورد نامناسب تری دارند و بیشتر مدیران مؤدب هستند.